بلبرینگ خود روان کننده فلنجی: چیست، چگونه یک مورد مناسب را انتخاب کنیم، و چگونه آن را به درستی نصب کنیم

بلبرینگ خود روان کننده فلنجی چیست؟

یاتاقان خود روان کننده فلنجی یک یاتاقان ساده است که دو ویژگی مهم طراحی را در یک جزء واحد ترکیب می کند: فلنج - یک طوق شعاعی در یک انتهای بلبرینگ - که موقعیت محوری و قابلیت تحمل بار را فراهم می کند و یک آستر یا ماده خود روان کننده که نیاز به گریس یا روغن خارجی را در حین کار از بین می برد. سوراخ داخلی یاتاقان از یک محور چرخان یا نوسانی به صورت شعاعی پشتیبانی می کند، در حالی که فلنج در مقابل یک صفحه یا شانه قرار می گیرد تا در برابر نیروهای محوری مقاومت کند و از مهاجرت یاتاقان در امتداد محور شفت در طول استفاده جلوگیری کند. خاصیت خود روان‌کاری از روان‌کننده‌های جامد تعبیه‌شده، آغشته یا چسبانده شده به سطح جاری یاتاقان - معمولاً PTFE (پلی‌تترا فلوئورواتیلن)، گرافیت، دی‌سولفید مولیبدن (MoS2)، یا آغشته به روغن در حین عملیات روان‌سازی لایه‌های برنزی متخلخل به روغن حاصل می‌شود. ورودی روغن کاری خارجی

این جزء همچنین به عنوان یاتاقان خود روان‌کار بوش فلنجی، یاتاقان بدون روغن از نوع فلنج یا یاتاقان بدون نیاز به تعمیرات فلنجی نامیده می‌شود، یکی از چالش‌های پایدار در طراحی مکانیکی را حل می‌کند: نحوه پشتیبانی از شفت یا محور در مکانی که دسترسی به روانکاری منظم دشوار، غیرعملی یا غیرممکن است. از محورهای تعلیق خودرو و اتصالات ماشین آلات کشاورزی گرفته تا نوار نقاله های پردازش مواد غذایی و تجهیزات پزشکی دقیق، بلبرینگ های خود روان کننده فلنجی در کاربردهایی که یاتاقان‌های روغن کاری شده معمولی به فرکانس تعمیر و نگهداری غیرقابل قبول نیاز دارند یا محیط فرآیند را با گریس یا روغن آلوده می‌کنند، عملکرد قابل اعتماد و بدون نیاز به تعمیر و نگهداری را فعال می‌کند.

چگونه طراحی فلنج فراتر از یک بوش استاندارد ارزش اضافه می کند

فلنج بسیار بیشتر از یک راحتی موقعیت یابی است - اساساً کاری که بلبرینگ می تواند در یک مجموعه انجام دهد را تغییر می دهد. یک بوش ساده استوانه ای استاندارد یا بلبرینگ آستینی فقط بارهای شعاعی را تحمل می کند: نیروهایی که عمود بر محور شفت عمل می کنند. لحظه ای که هر نیروی محوری وارد می شود - رانش از یک چرخ دنده مارپیچ، نیروی یک بازوی اهرمی، پیش بارگذاری فنر در امتداد شفت، یا گرانش اعمال شده بر روی یک محور عمودی - یک بوش استاندارد هیچ مکانیزمی برای واکنش به آن نیرو ندارد و شافت به صورت محوری حرکت می کند تا زمانی که با چیز دیگری تماس پیدا کند، که معمولاً باعث سایش، مونتاژ ناخواسته، تماس نادرست در جای دیگر می شود.

فلنج روی یک بلبرینگ خود روان کننده فلنجی مستقیماً این محدودیت را برطرف می کند. صفحه فلنج، بر روی شانه محفظه ماشینکاری شده فشرده شده یا بین دو وجه در مجموعه قرار گرفته است، با نیروهای محوری با سطح تمام صورت خود واکنش نشان می دهد و بار را روی سطح بسیار بزرگتری نسبت به یک تماس انتهایی ساده توزیع می کند. این به طور همزمان فشار سطحی را کاهش می دهد (افزایش عمر یاتاقان تحت بارگذاری ترکیبی)، مهاجرت شفت محوری را حذف می کند، و مرجع موقعیت محوری دقیق و قابل تکرار برای شفت یا جزء دوار فراهم می کند. در بسیاری از طرح ها، فلنج همچنین به عنوان یک سطح واشر رانش برای یک صفحه اجزای چرخان عمل می کند، که نیاز به واشر رانش جداگانه را از بین می برد و مونتاژ را ساده می کند و در عین حال تعداد اجزا و هزینه را کاهش می دهد.

انواع مواد و ویژگی های عملکرد آنها

ترکیب مواد یک بلبرینگ خود روان کننده فلنجی تقریباً هر ویژگی عملکردی را تعیین می کند - ظرفیت بار، محدودیت سرعت، محدوده دما، مقاومت شیمیایی، و عمر مفید موثر. خانواده‌های اصلی مواد مورد استفاده در یاتاقان‌های فلنجی بدون نیاز به تعمیر و نگهداری، هر کدام یک پوشش عملکردی متمایز را ارائه می‌دهند که برای شرایط کاربرد خاص مناسب است.

بلبرینگ های فولادی با روکش PTFE

پرکاربردترین سازه بلبرینگ خود روان‌کار فلنجی در کاربردهای صنعتی پرتقاضا شامل یک پشتیبان فولادی - معمولاً فولاد کم کربن یا فولاد ضد زنگ - با یک لایه برنز متخلخل شده است که یک لایه کشویی مبتنی بر PTFE به آن چسبانده شده است. لایه PTFE، معمولاً 0.01-0.03 میلی متر ضخامت دارد و اغلب با پرکننده هایی مانند سرب، فیبر شیشه یا فیبر کربن اصلاح می شود تا ظرفیت بارگذاری و مقاومت در برابر سایش را بهبود بخشد، سطح خود روان کننده را فراهم می کند. این ساختار سه لایه - فولاد / برنز / PTFE - استحکام ساختاری پشتی فولادی را برای تحمل بارهای بالا با خواص استثنایی PTFE در برابر اصطکاک کم و مقاومت شیمیایی ترکیب می‌کند. این یاتاقان ها در بارهای ساکن تا 250 مگاپاسکال، بارهای دینامیکی تا 140 مگاپاسکال، دماهای 200- تا 280 درجه سانتیگراد و مقادیر PV (فشار × سرعت) تا حدود 0.10 MPa·m/s به طور موثر عمل می کنند، که آنها را برای طیف وسیعی از کاربردهای محوری صنعتی مناسب می کند.

بلبرینگ های برنزی آغشته به روغن

بلبرینگ های خود روان شونده فلنجی برنزی با فشرده سازی پودر برنز به شکل فلنج دار و تف جوشی آن در دمای بالا برای ایجاد ساختار فلزی متخلخل تولید می شوند. منافذ - که معمولاً 20 تا 30 درصد حجم یاتاقان را تشکیل می دهند - سپس تحت خلاء با روغن روان کننده آغشته می شوند. در حین کار، انبساط حرارتی مواد یاتاقان در حین گرم شدن، مقدار کمی روغن را از منافذ به سطح یاتاقان پمپ می کند و شفت را روان می کند. با سرد شدن یاتاقان در دوره های استراحت، روغن دوباره جذب می شود. این مکانیزم تامین روغن خودپرکن به بلبرینگ های فلنجی برنزی متخلخل اجازه می دهد تا بدون نیاز به تعمیر و نگهداری برای میلیون ها چرخه در کاربردهای با بار متوسط ​​و سرعت متوسط ​​کار کنند. آنها مقرون به صرفه، اثبات شده و به طور گسترده در لوازم خانگی، ابزارهای برقی، لوازم جانبی خودرو و ماشین آلات عمومی با نیازهای PV متوسط ​​استفاده می شوند.

برنز جامد با شاخه های گرافیتی

یاتاقان‌های فلنجی برنزی جامد با شاخه‌های گرافیتی که در سوراخ‌های ماشین‌کاری شده در سطح یاتاقان فشرده شده‌اند، گزینه‌ای عالی برای کاربردهای با دمای بالا و بار بالا است که در آن روغن‌کاری مبتنی بر روغن اکسید یا تبخیر می‌شود و یاتاقان‌های PTFE از نظر حرارتی تحت فشار قرار می‌گیرند. شاخه های گرافیتی یک فیلم روان کننده جامد را در طول چرخش یا نوسان به سطح شفت جفت منتقل می کنند و بسته به ترکیب گرافیت خاص مورد استفاده، روانکاری را در دماهای مداوم تا 400 درجه سانتیگراد یا بالاتر حفظ می کنند. این یاتاقان‌ها در کوره‌های صنعتی، کوره‌ها، سیستم‌های نوار نقاله با دمای بالا، تجهیزات کارخانه فولاد و ماشین‌آلات تولید شیشه رایج هستند، جایی که محیط عملیاتی مانع از هرگونه روان‌کننده آلی می‌شود و به یک محلول یاتاقان واقعا غیرآلی و با دمای بالا نیاز دارد.

مهندسی پلیمر و بلبرینگ کامپوزیت

بلبرینگ های خود روان شونده فلنجی تولید شده از پلیمرهای مهندسی - از جمله ترکیبات PEEK، استال (POM)، نایلون (PA)، UHMWPE و PTFE - ایمنی در برابر خوردگی، عایق الکتریکی، وزن کم و مقاومت شیمیایی را ارائه می دهند که یاتاقان های فلزی نمی توانند با آن مطابقت کنند. بلبرینگ های فلنجی پلیمری انتخاب استاندارد برای ماشین آلات فرآوری مواد غذایی (جایی که ساخت و ساز بدون فلز طبق مقررات ایمنی مواد غذایی لازم است)، کاربردهای دریایی و دریایی (جایی که آب دریا جایگزین های فلزی را خورده می کند)، تجهیزات پردازش شیمیایی و دستگاه های پزشکی هستند. یاتاقان‌های پلیمری معمولاً ظرفیت بار و هدایت حرارتی کمتری نسبت به انواع فلزی دارند، اما در پوشش طراحی خود عالی عمل می‌کنند و نیاز به تعمیر و نگهداری صفر دارند.

مقایسه انواع بلبرینگ های خود روان کننده فلنجی

انتخاب مناسب‌ترین ماده بلبرینگ خود روان‌شونده فلنجی برای یک کاربرد مستلزم مقایسه پارامترهای عملکرد کلیدی هر نوع با الزامات عملیاتی خاص است. جدول زیر ویژگی های عملکرد اولیه خانواده مواد یاتاقان اصلی را خلاصه می کند:

ابعاد و استانداردهای کلیدی برای بلبرینگ های خود روان کننده فلنجی

بوش های خود روان کننده فلنجی به سری های استاندارد شده ابعادی ساخته می شوند که قابلیت تعویض و طراحی محفظه را ساده می کند. درک پارامترهای کلیدی ابعادی و استانداردهای مربوطه، مهندسان را قادر می‌سازد تا بلبرینگ‌ها را به درستی مشخص کرده و آنها را از چندین تامین‌کننده واجد شرایط تهیه کنند.

• قطر سوراخ (d): قطر داخلی بلبرینگ که با شفت تماس دارد. یاتاقان‌های خود روان‌شونده فلنجی با سوراخ کمی کوچک‌تر از قطر نامی شفت عرضه می‌شوند - تداخل با محفظه باعث می‌شود که یاتاقان در اتصالات پرس کمی منبسط شود و حفره را به فاصله زمانی مشخص شده نهایی با شفت برساند. فاصله صحیح در حال اجرا (معمولاً 0.01-0.05 میلی متر برای یاتاقان های فلزی، 0.02-0.10 میلی متر برای یاتاقان های پلیمری) برای تشکیل فیلم مناسب و عمر یاتاقان بسیار مهم است.
• قطر خارجی (D) و قطر خارجی فلنج (D1): قطر بیرونی ابعادی است که در سوراخ محفظه قرار می گیرد. قطر بیرونی فلنج بزرگتر است و در مقابل صفحه محفظه قرار می گیرد. هر دو بعد باید دقیقاً مشخص شوند - تداخل OD با سوراخ محفظه بر نیروی نگهدارنده و اعوجاج سوراخ پس از نصب تأثیر می گذارد.
• طول (L) و ضخامت فلنج (t): طول یاتاقان منطقه باربر شعاعی موجود را تعیین می‌کند - یاتاقان‌های طولانی‌تر بار را روی سطح بزرگ‌تری توزیع می‌کنند و فشار واحد را کاهش می‌دهند. ضخامت فلنج باید برای حمل بار محوری بدون تغییر شکل پلاستیک کافی باشد، معمولاً 1 تا 3 میلی متر برای یاتاقان های فلنجی صنعتی استاندارد.
• استانداردهای ابعادی: اکثر بلبرینگ های خود روان کننده فلنج دار برای مصارف صنعتی مطابق با استانداردهای ISO 3547 (بوش های پیچیده)، DIN 1494 یا JIS B 2003 هستند. بلبرینگ های فلنجی با پشت فولادی با روکش PTFE از تولید کنندگان بزرگ مانند SKF، Igus، Garlock و GGB با این استانداردها مطابقت دارند و قابلیت تعویض ابعادی بین مارک ها را برای اندازه نامی یکسان تضمین می کنند.

کاربردهایی که بلبرینگ های خود روان کننده فلنج دار اکسل هستند

یاتاقان های بدون روغن فلنج دار در هر جایی که پشتیبانی شفت همراه با موقعیت محوری و عملیات بدون نیاز به تعمیر به طور همزمان مورد نیاز باشد کاربرد پیدا می کند. گستردگی صنایع و کاربردهایی که این یاتاقان‌ها در آن‌ها مشخص شده‌اند، منعکس‌کننده جذابیت جهانی حذف تعمیر و نگهداری روغن کاری و در عین حال افزودن قابلیت محدودیت محوری است.

خودرو و حمل و نقل

کاربردهای خودرو شامل محورهای بازوی تعلیق، اتصالات اتصال فرمان، محورهای بدنه دریچه گاز، پین‌های لولای درها، مکانیسم‌های تنظیم صندلی، و نقاط محوری پدال ترمز است - همه مکان‌هایی که دسترسی به روانکاری منظم غیرعملی است و ترکیبی از پشتیبانی بار شعاعی و محوری مورد نیاز است. بلبرینگ های فلنج دار PTFE با پشتی فولادی استاندارد در این کاربردها هستند زیرا بارهای شعاعی و رانش ترکیبی هندسه تعلیق را تحمل می کنند، به طور قابل اعتماد در محدوده دمای کامل خودرو عمل می کنند و در طول عمر خودرو نیاز به تعمیر و نگهداری صفر ندارند.

ماشین آلات کشاورزی و ساختمانی

تجهیزات کشاورزی از جمله اتصالات پایه کاشت، محورهای بازوی بالابر هدر، محورهای روتور کمباین، و اتصالات نوار ابزار کولتیواتور، محیط های آلوده با خاک، گرد و غبار، آب و مواد شیمیایی کشاورزی را تجربه می کنند که به سرعت روانکاری گریس معمولی را از یک یاتاقان استاندارد پاک می کند. بلبرینگ‌های خود روان‌شونده فلنجی - به‌ویژه انواع برنزی/گرافیتی برای تحمل کثیفی و انواع با روکش PTFE برای مقاومت شیمیایی‌شان - عملکرد قابل‌اعتماد بدون نیاز به تعمیر و نگهداری را در این شرایط تنبیهی ارائه می‌کنند. نقاط محوری تجهیزات ساختمانی بر روی بازوهای بیل مکانیکی، اتصالات لودر و یاتاقان های درام فشرده ساز به طور مشابه از راه حل های بلبرینگ فلنجی بدون نیاز به تعمیر و نگهداری بهره می برند که بار سرویس روغن کاری را در محیط های کار از راه دور حذف می کند.

تجهیزات پردازش مواد غذایی و آشامیدنی

ماشین‌آلات فرآوری مواد غذایی به بلبرینگ‌هایی نیاز دارند که بدون خطر آلودگی گریس یا روغن در مناطقی که تماس محصول غذایی امکان‌پذیر است، شستشو با مواد شیمیایی تمیزکننده تهاجمی را تحمل کند و مقررات مواد ایمنی مواد غذایی مانند FDA 21 CFR و EU 10/2011 برای مواد تماس با غذا را رعایت کند. بلبرینگ های خود روان کننده فلنجی پلیمری - به ویژه انواع کامپوزیت استال، UHMWPE و مواد غذایی PTFE - همه این الزامات را برآورده می کنند. مصونیت آنها در برابر اسیدها، قلیایی‌ها و ضدعفونی‌کننده‌های مورد استفاده در تمیز کردن کارخانه‌های مواد غذایی، همراه با عملکرد بدون نیاز به تعمیر و نگهداری، آن‌ها را به مشخصات پیش‌فرض بلبرینگ برای پیوندهای زنجیر نقاله، پدل‌های مخلوط‌کن، پیروان بادامک دستگاه پرکننده و اتصالات محوری تجهیزات تقسیم‌بندی می‌کند.

اتوماسیون صنعتی و رباتیک

اتصالات بازوی رباتیک، محورهای راهنمای خطی، مکانیسم های گیره و اتصالات انتقال نوار نقاله در سیستم های تولید خودکار نیاز به عملکرد بلبرینگ دقیق و قابل تکرار با نگهداری روغن کاری صفر دارند - فواصل روانکاری با عملکرد مداوم و بدون مراقبت خطوط تولید خودکار ناسازگار است. بلبرینگ‌های خود روان‌شونده فلنجی دقت ابعادی و تکرارپذیری موقعیتی مورد نیاز برای عملکرد ثابت ربات را ارائه می‌کنند، در حالی که فلنج، دقت موقعیت محوری را برای حفظ دقت نقطه مرکزی ابزار (TCP) در میلیون‌ها چرخه فراهم می‌کند.

نصب صحیح بلبرینگ های خود روان کننده فلنجی

حتی باکیفیت ترین یاتاقان فلنجی خود روان کننده نیز در صورت نصب نادرست عملکرد ضعیفی دارد یا زودتر از موعد از کار می افتد. روش های نصب زیر برای دستیابی به طول عمر طراحی شده کامل این قطعات ضروری است.

• اتصال پرس به سوراخ محفظه: بلبرینگ‌های خود روان‌شونده فلنجی باید همیشه به داخل سوراخ محفظه فشار داده شوند - هرگز مستقیماً روی سطح فلنج یا سوراخ یاتاقان کوبیده نشوند، که باعث آسیب به آستر یا تغییر شکل هندسه یاتاقان می‌شود. از یک ابزار پرس با اندازه مناسب استفاده کنید که با OD یاتاقان به طور مساوی در اطراف محیط آن تماس برقرار کند. نیروی پرس باید به صورت محوری اعمال شود - هر گونه ناهماهنگی زاویه ای در حین فشار دادن باعث ایجاد اعوجاج حفره بیضی می شود که فاصله دویدن را به طور ناهموار کاهش می دهد و در حین کار نقاط داغ ایجاد می کند.
• بعد از فشار دادن قطر سوراخ را بررسی کنید: فشار دادن یک یاتاقان فلنجی به داخل محفظه همیشه باعث می شود که به دلیل تداخلی که دیواره یاتاقان را به داخل فشرده می کند، سوراخ کمی کاهش یابد. سوراخ را پس از فشار دادن اندازه گیری کنید و با فاصله شفت مشخص شده مقایسه کنید. اگر حفره کم‌تر باشد، می‌توان آن را با دقت با استفاده از ابزار اندازه‌گیری دقیق سوراخ اندازه‌گیری کرد - شفت را به یک سوراخ کوچک‌تر وارد نکنید.
• از تماس صندلی فلنج اطمینان حاصل کنید: فلنج باید به طور کامل و به صورت مربع در مقابل صفحه محفظه قرار گیرد تا بار محوری به طور یکنواخت توزیع شود. صفحه محفظه را از نظر وجود بریدگی، تراشه یا آسیبی که از تماس کامل فلنج جلوگیری می کند، بررسی کنید. بلبرینگی که فلنج روی یک نقص سطح برجسته تکان می خورد، تنش متمرکزی را در نقطه تماس تجربه می کند که منجر به ترک زودرس فلنج یا تغییر شکل تحت بار محوری می شود.
• از روغن یا گریس روی بلبرینگ های خود روان کننده استفاده نکنید: افزودن روان کننده خارجی به یاتاقان های خود روان شونده معکوس و بالقوه مضر است. گریس یا روغن خارجی می تواند فیلم انتقال روان کننده جامد را از سوراخ یاتاقان بشوید، آلودگی سایشی را جذب کند که سایش را تسریع می کند، و در مورد یاتاقان های با روکش PTFE، اجزای پلیمری را متورم کند یا با مواد شیمیایی آستر واکنش نشان دهد. بلبرینگ های خود روان کننده برای عملکرد خشک طراحی شده اند - به طرح اعتماد کنید.
• پایان و سختی سطح شفت را بررسی کنید: شافتی که در برابر یاتاقان های خود روان کننده قرار می گیرد باید سطح درستی داشته باشد - معمولاً Ra 0.4-0.8 میکرومتر برای یاتاقان های فلزی، Ra 0.8-1.6 میکرومتر برای یاتاقان های پلیمری - تا اجازه دهد فیلم انتقال روان کننده به درستی ساخته شود. سطح بیش از حد صاف شفت مانع از چسبندگی فیلم می شود. یک روکش بسیار زبر به عنوان یک ساینده در برابر سطح یاتاقان عمل می کند. سختی شفت باید حداقل 30 HRC برای یاتاقان های PTFE و خود روان شونده فلزی باشد تا از امتیازدهی شفت تحت بار جلوگیری شود.

انتخاب بلبرینگ خود روان کننده فلنجی راست: یک چارچوب عملی

با انواع مواد متعدد، محدوده اندازه، و درجه‌های عملکردی که از تولیدکنندگان متعددی در دسترس است، انتخاب بلبرینگ خود روان‌کننده فلنجی بهینه برای طراحی جدید یا کاربرد جایگزین، از یک فرآیند ارزیابی سیستماتیک پیروی می‌کند. کار بر روی پارامترهای زیر به ترتیب یک مسیر ساختاریافته برای مشخصات صحیح فراهم می کند:

• نوع و مقدار بار را تعریف کنید: تعیین کنید که آیا یاتاقان فقط بار شعاعی، فقط بار محوری، یا ترکیبی از بار شعاعی و محوری را تجربه می کند. حداکثر بار را بر حسب نیوتن و ناحیه باربری پیش بینی شده (قطر سوراخ × طول برای شعاعی، سطح فلنج برای محوری) را برای تعیین ظرفیت بار مورد نیاز بر حسب MPa محاسبه کنید. با محدودیت های بار دینامیکی مواد نامزد مقایسه کنید.
• نوع حرکت و سرعت را تعیین کنید: آیا حرکت، چرخش پیوسته، نوسان است یا در درجه اول ایستا است؟ سرعت سطح (m/s) را برای کاربردهای دوار و مقدار PV (فشار × سرعت) محاسبه کنید و با حد PV مواد باربر کاندید مقایسه کنید. یاتاقان‌های خود روان‌شونده دارای محدودیت‌های PV شدیدی هستند که فراتر از آن‌ها نمی‌توان فیلم روان‌کننده را حفظ کرد و سایش سریع رخ می‌دهد.
• تعیین دمای مورد نیاز: محدوده دمای محیط و هر گونه منبع گرمای اضافی - نزدیکی به موتورها، اجاق‌ها یا گرمای فرآیند - را که بر دمای کارکرد یاتاقان تأثیر می‌گذارد، شناسایی کنید. مواد کاندید را حذف کنید که از محدودیت دمایی آنها در شرایط کاربرد فراتر رفته است، تنها موادی باقی می مانند که می توانند در پوشش حرارتی مورد نیاز عمل کنند.
• محیط زیست را در نظر بگیرید: آیا یاتاقان در معرض رطوبت، مواد شیمیایی، شستشو، آلودگی مواد ساینده یا اشعه ماوراء بنفش قرار می گیرد؟ هر عامل محیطی برخی از مواد نامزد را حذف می کند - یاتاقان های فلزی در آب دریا، یاتاقان های پلیمری آلی در محیط های با حلال قوی، یاتاقان های آغشته به روغن در اتمسفرهای اکسید کننده با دمای بالا. موادی را انتخاب کنید که از نظر شیمیایی با تمام موادی که یاتاقان در سرویس با آنها تماس می گیرد سازگار باشد.
• بررسی انطباق با استانداردهای نظارتی و صنعتی: برای کاربردهای غذایی، پزشکی، هوافضا و هسته‌ای، قبل از نهایی کردن مشخصات، تأیید کنید که مواد یاتاقان انتخاب‌شده دارای تأییدیه‌های نظارتی لازم - FDA، تماس با مواد غذایی اتحادیه اروپا، USP کلاس VI برای پزشکی، مطابقت REACH برای بازارهای اروپایی است.